Definisie van Ultimate

  • 1. Die laaste of slotelement van 'n reeks Byvoeglike naamwoord
  • 2. Die verste of hoogste in graad of orde; die uiterste of die uiterste Byvoeglike naamwoord
  • 3. Die toestand of graad van uiteindelike wees; die laaste of mees uiterste in graad of grootte of tyd of afstand Selfstandige naamwoord

Sinonieme vir woord "ultimate"

Breër betekenisse (hipernames)

Meer algemene konsepte wat hierdie betekenis insluit.

Meer spesifieke tipes (hiponieme)

Meer spesifieke soorte of gevalle van hierdie betekenis.

Antonieme vir byvoeglike naamwoord "ultimate"

Ander tale

Albanees
  • Byvoeglike naamwoord 2
Bulgaars
Engels
  • Byvoeglike naamwoord 1 2
    • die laaste of slotelement van 'n reeks
    • die verste of hoogste in graad of orde; die uiterste of die uiterste
  • Selfstandige naamwoord 3
    • die toestand of graad van uiteindelike wees; die laaste of mees uiterste in graad of grootte of tyd of afstand
Fins
  • Byvoeglike naamwoord 1 2
    • die laaste of slotelement van 'n reeks
    • die verste of hoogste in graad of orde; die uiterste of die uiterste
  • Selfstandige naamwoord 3
    • die toestand of graad van uiteindelike wees; die laaste of mees uiterste in graad of grootte of tyd of afstand
Frans
  • Byvoeglike naamwoord 1 2
    • die laaste of slotelement van 'n reeks
    • die verste of hoogste in graad of orde; die uiterste of die uiterste
Galisies
  • Byvoeglike naamwoord 2
Grieks
Indonesies
Italiaans
Japannese
  • Byvoeglike naamwoord 2
    • die verste of hoogste in graad of orde; die uiterste of die uiterste
  • Selfstandige naamwoord 3
    • die toestand of graad van uiteindelike wees; die laaste of mees uiterste in graad of grootte of tyd of afstand
Kantonees
  • Byvoeglike naamwoord 2
    • die verste of hoogste in graad of orde; die uiterste of die uiterste
Kopties
  • Byvoeglike naamwoord 1 2
    • die laaste of slotelement van 'n reeks
    • die verste of hoogste in graad of orde; die uiterste of die uiterste
Kroaties
  • Byvoeglike naamwoord 2
    • die verste of hoogste in graad of orde; die uiterste of die uiterste
Mandaryns Chinees (vereenvoudig)
  • Byvoeglike naamwoord 2
  • Selfstandige naamwoord 3
    • die toestand of graad van uiteindelike wees; die laaste of mees uiterste in graad of grootte of tyd of afstand
Oekraïens
  • Byvoeglike naamwoord 1 2
  • Selfstandige naamwoord 3
    • die toestand of graad van uiteindelike wees; die laaste of mees uiterste in graad of grootte of tyd of afstand
Oezbeeks
  • Byvoeglike naamwoord 1 2
    • die laaste of slotelement van 'n reeks
    • die verste of hoogste in graad of orde; die uiterste of die uiterste
Pools
  • Selfstandige naamwoord 3
Portugees
  • Byvoeglike naamwoord 2
    • die verste of hoogste in graad of orde; die uiterste of die uiterste
Roemeens
  • Selfstandige naamwoord 3
    • die toestand of graad van uiteindelike wees; die laaste of mees uiterste in graad of grootte of tyd of afstand
Sloweens
  • Byvoeglike naamwoord 1 2
  • Selfstandige naamwoord 3
Spaans
  • Byvoeglike naamwoord 1 2
    • die laaste of slotelement van 'n reeks
    • die verste of hoogste in graad of orde; die uiterste of die uiterste
Standaard Maleis
Sweeds
  • Byvoeglike naamwoord 2
    • die verste of hoogste in graad of orde; die uiterste of die uiterste
Thai
  • Byvoeglike naamwoord 2
  • Selfstandige naamwoord 3
Xhosa
  • Byvoeglike naamwoord 2
    • die verste of hoogste in graad of orde; die uiterste of die uiterste
Yslands
  • Byvoeglike naamwoord 2
    • die verste of hoogste in graad of orde; die uiterste of die uiterste
Zoeloe
  • Byvoeglike naamwoord 2
    • die verste of hoogste in graad of orde; die uiterste of die uiterste
Woordeboekbronne