Definisie van Affirmation

  • 1. Die daad om iets te bevestig, te beweer of te verduidelik Selfstandige naamwoord
  • 2. 'n verklaring wat die bestaan ​​of waarheid van iets bevestig Selfstandige naamwoord
  • 3. Om iets geldig te maak deur dit formeel te bekragtig of te bevestig Selfstandige naamwoord

Sinonieme vir woord "affirmation"

Breër betekenisse (hipernames)

Meer algemene konsepte wat hierdie betekenis insluit.

Meer spesifieke tipes (hiponieme)

Meer spesifieke soorte of gevalle van hierdie betekenis.

Ander tale

Baskies
Bulgaars
  • Selfstandige naamwoord 1
Deens
  • Selfstandige naamwoord 1
    • die daad om iets te bevestig, te beweer of te verduidelik
Duits
Engels
Fins
Frans
Galisies
  • Selfstandige naamwoord 2 3
    • 'n verklaring wat die bestaan ​​of waarheid van iets bevestig
    • om iets geldig te maak deur dit formeel te bekragtig of te bevestig
Grieks
  • Selfstandige naamwoord 3
Hebreeus
Indonesies
Italiaans
Japannese
  • Selfstandige naamwoord 1 2 3
    • die daad om iets te bevestig, te beweer of te verduidelik
    • 'n verklaring wat die bestaan ​​of waarheid van iets bevestig
    • om iets geldig te maak deur dit formeel te bekragtig of te bevestig
Katalaans
Kawi
  • Selfstandige naamwoord 1
    • die daad om iets te bevestig, te beweer of te verduidelik
Kopties
Kroaties
  • Selfstandige naamwoord 1 2 3
    • die daad om iets te bevestig, te beweer of te verduidelik
    • 'n verklaring wat die bestaan ​​of waarheid van iets bevestig
    • om iets geldig te maak deur dit formeel te bekragtig of te bevestig
Latyn
Letties
  • Selfstandige naamwoord 1
    • die daad om iets te bevestig, te beweer of te verduidelik
Mandaryns Chinees (vereenvoudig)
  • Selfstandige naamwoord 1
    • die daad om iets te bevestig, te beweer of te verduidelik
Nederlands
Noord-Sotho
  • Selfstandige naamwoord 1 2 3
    • die daad om iets te bevestig, te beweer of te verduidelik
    • 'n verklaring wat die bestaan ​​of waarheid van iets bevestig
    • om iets geldig te maak deur dit formeel te bekragtig of te bevestig
Noorse Bokmål
  • Selfstandige naamwoord 1
    • die daad om iets te bevestig, te beweer of te verduidelik
Noorse Nynorsk
  • Selfstandige naamwoord 1
Oekraïens
Oezbeeks
  • Selfstandige naamwoord 1 2 3
Portugees
  • Selfstandige naamwoord 1 2 3
    • die daad om iets te bevestig, te beweer of te verduidelik
    • 'n verklaring wat die bestaan ​​of waarheid van iets bevestig
    • om iets geldig te maak deur dit formeel te bekragtig of te bevestig
Roemeens
  • Selfstandige naamwoord 1 2 3
Slowaaks
Sloweens
Spaans
Standaard Arabies
Standaard Maleis
Sweeds
  • Selfstandige naamwoord 1
    • die daad om iets te bevestig, te beweer of te verduidelik
Tataars
  • Selfstandige naamwoord 3
Thai
Tswana
  • Selfstandige naamwoord 1 2 3
    • die daad om iets te bevestig, te beweer of te verduidelik
    • 'n verklaring wat die bestaan ​​of waarheid van iets bevestig
    • om iets geldig te maak deur dit formeel te bekragtig of te bevestig
Turks
Venda
  • Selfstandige naamwoord 3
    • om iets geldig te maak deur dit formeel te bekragtig of te bevestig
Wallies
Xhosa
  • Selfstandige naamwoord 1 2 3
    • die daad om iets te bevestig, te beweer of te verduidelik
    • 'n verklaring wat die bestaan ​​of waarheid van iets bevestig
    • om iets geldig te maak deur dit formeel te bekragtig of te bevestig
Yslands
Zoeloe
  • Selfstandige naamwoord 1 2 3
    • die daad om iets te bevestig, te beweer of te verduidelik
    • 'n verklaring wat die bestaan ​​of waarheid van iets bevestig
    • om iets geldig te maak deur dit formeel te bekragtig of te bevestig
Woordeboekbronne